WŁADZA ABSOLUTNA
Nie poddawaj się.
Nigdy się nie poddaję.
Można?
Zarabiasz na życie rękami?
BAR RUDEGO
- Rudy. - Luther.
Twoje życie byłoby prostsze, gdybyś nauczył się obsługiwać wideo.
Racja. Święta racja.
Co to?
Jesteśmy.
Świetnie.
Wszystko w porządku, nie ma go.
Powiedziałam mu, że jestem chora.
Odpręż się.
Zaraz wracam.
Lubisz to, prawda?
Tak.
Chcesz się bawić?
Dobrze się czujesz?
A jak się to tobie podoba?
Nie bij mnie!
Ty mała suko!
Alan, co ty robisz?
Alan!
Alan, to boli!
Teraz cię dopiero zaboli.
To boli!
Cholera!
Chcesz tego?
Ja ci pokażę.
Podoba ci się?
Puść mnie!
Podoba ci się?
Niech cię szlag!
- Kurwa mać! - Odwal się!
Wracaj tu.
Wracaj!
Przestań!
Przestań, Alan!
Co ty robisz?
Ty suko!
Pokażę ci zabawę.
Ty sukinsynu!
Sukinsynu!
Podoba ci się?
- Wracaj. - Nie!
Puszczaj!
Ty suko, zraniłaś mnie!
Pieprzony dupek!
Zabiję cię!
Ratunku!
Zabiliście ją?
Nie było wyboru.
Co ja teraz zrobię?
- Jezu, Tim. Co zrobimy? - Nie było wyboru.
Co tu się stało?
Cholera.
Boże.
Wiecie, w jakie wpadliśmy bagno?
Mówcie, co się stało.
Nie ma o czym mówić. Wołał o pomoc.
Nie słyszeliście odgłosów szamotaniny?
Było jak zwykle.
- Może wezwać policję. - Jezu... Co?
Bill...
zastanów się.
Po prostu przez chwilę...
o tym pomyśl.
Pomyśl o tym...
cholernie...
mocno.
To chyba kiepski pomysł.
Oto, co się stało.
Biedna Christy...
wróciła sama do domu w trakcie włamania.
Brzmi logicznie?
Oczywiście.
Musimy uprzątnąć pokój.
Alan.
Miałeś z nią stosunek?
Nie wiem.
Bill, będziesz musiał ją zbadać.
- Nie jestem ginekologiem. - Już jesteś.
Chryste!
Wezmę to.
- Tu są odciski palców. - Dzięki.
Gloria.
- Zabiłem ją? - Wszystko będzie dobrze, Alan.
Nie martw się.
- Boże. - Ostrożnie.
Nie ubrudź się krwią.
Zajmę się wszystkim. Tak jak zawsze.
- Cholera. - Co?
Torebka.
- Wezmę go, pani Russell. - Dziękuję.
- Trzymam go. - Dobra.
Proszę uważać.
Chryste!
Nie ma noża!
- Co? - Gdzie nóż?
W sypialni.
- Chodźmy. - Idźcie tam!
Cholera!
Szybko!
Przepraszam.
Mam numer wozu.
Może to był upiór z bagien.
Sprawdżcie pod łóżkiem. Może już po nas!
Mamy numer jego wozu.
Myślicie, że będzie na nas czekał?
Tylko spokojnie.
Zamknijcie się wszyscy!
Co tam masz?
Pięknie.
Lustro weneckie.
Lepiej poszukajmy tego wozu.
To jedyny ślad.
Ma nóż.
Krew...
odciski palców.
Jezu!
Pomyślcie, co może zrobić.
Jest złodziejem, który był świadkiem morderstwa.
Zdaje się, że zgarnął sporo forsy.
Powiem wam, co zrobi.
Będzie zwiewał jak diabli.
Przegraliśmy siedmioma punktami.
Siedmioma?
Kto by pomyślał.
Kate!
Dla mnie już chyba za późno.
Mam na myśli jogging.
Głupi początek rozmowy.
Ale naprawdę chcę z tobą porozmawiać.
O czym?
O pogodzie.
Wieczory robią się chłodne.
To się zdarza o tej porze roku.
Zacząłem myśleć...
o przeprowadzce w łagodniejszy klimat.
Chcę ci o tym powiedzieć, bo tylko ciebie mam.
Luther, nie masz mnie.
Byłam jedynym dzieckiem...
które chodziło na widzenia.
Rozumiesz, że mówię o przeprowadzce na stałe.
I tak się nie widujemy.
Nie widzieliśmy się od śmierci mamy.
Dokonałeś wyboru. Świetnie.
Nigdy cię przy mnie nie było.
Ja też nie chcę być przy tobie.
Chwileczkę.
Kłamiesz, prawda?
Wróciłeś do interesu? Dlatego tu jesteś?
Nie wierzę ci.
Chryste!
Tato, coś ty zrobił?
Christy Sullivan?
Żona Waltera.
Najprawdopodobniej trafiła na włamanie.
Niezłe włamanie. Gdyby mój dywan był tak czysty...
Nie znalazłam żadnych odcisków.
- Naprawdę? - Jakby tu była Mary Poppins.
Gdzie Sullivan?
Przykro mi.
Wszyscy domownicy wyjechali dwa dni temu na Barbados.
Dzięki za pomoc.
Jest jeszcze gorzej.
Strzały padły stąd.
Gdyby trafiła na włamanie, byłaby tutaj.
Ale zginęła tu, gdzie leży.
Wskazują na to ślady krwi.
Co ona tu robi?
Wygląda na to, że ktoś tu siedział, ale nie ma odcisków.
Myślisz, że stary Sullivan sadowił się tu...
i oglądał popisy żony?
Oby tak nie było.
Dla jego dobra. To wspaniały człowiek.
Badaj to ostrożnie.
Próbował ją udusić.
A potem podszedł do drzwi i strzelił?
Spenetrował jej waginę.
Co zrobił?
Dlaczego?
Może zapomniał, że ją przeleciał.
Silny włamywacz ze słabą pamięcią.
Kolejna sprawa do umorzenia.
Panie Sullivan...
przepraszam.
Seth Frank, oficer śledczy z Middletown County.
Mój klient nie jest w nastroju do rozmów.
W porządku, Sandy.
Pan prowadzi tę sprawę?
Tak.
Muszę zadać panu kilka pytań.
Czego pan chce?
Identyfikacji zwłok?
Tak...
to moja żona.
Coś jeszcze?
Był pan dwa dni na Barbados.
Zabrałem służbę. Robię to co roku.
Pańska żona została.
Miała jechać.
Tak zaplanowała.
Ale zna pan kobiety.
Rozmyśliła się.
Przez 47 lat byliśmy małżeństwem z Rebeką.
Kiedy umarła...
postanowiłem, że nie zaznam więcej takiego bólu.
Jednego byłem pewien z Christy...
że mnie przeżyje.
Starczy na dzisiaj.
Muszę spytać pana o sejf.
Chodzi oczywiście o jego zawartość.
Sandy, idź.
- Walter... - Odejdź.
Nic mi nie jest. Idź na przyjęcie.
Ja oczywiście nie przyjdę.
Wszyscy to zrozumieją.
Nie chodzi o zawartość.
Chodzi o krzesło.
Musi pan o nie spytać.
Tak, proszę pana.
Jaki to ma związek?
Ktoś tam siedział, może nawet zabójca.
Głęboko pana szanuję. Przykro mi, że musimy o tym mówić.
Obiecuję, że nie zrobię z tego sensacji.
Myślałem, że mogę ją zaspokoić.
Ale rozumie pan...
ona miała potrzeby.
Nie chciała mnie zdradzać.
Zaproponowała to krzesło.
Miała nadzieję, że to polubię.
Nie polubiłem.
80 lat starałem się prowadzić...
przyzwoite życie.
Dałem miliard na dobroczynność.
Jeśli dojdzie do procesu...
nikt nie będzie o tym pamiętał.
Odejdę z tego świata...
jak błazen.
Rozumiem to. Zrobię, co w mojej mocy.
Wysłucha pan mego zawodzenia?
Przepraszam, panie Frank.
Róbmy, co do nas należy.
Tak, proszę pana.
Przykro mi.
Proszę państwa, pan prezydent.
Sandy.
Panie prezydencie.
- Przejdź się ze mną. - Oczywiście.
Jak się czuje Walter?
Ma 80 lat i jest sam, panie prezydencie.
Rozumie, że oficjalnie nie mogę nic zrobić.
Jest bardzo wzruszony pańską troską.
Jakieś wieści o zabójcy?
Dlaczego? Kto prowadzi sprawę?
Najlepszy człowiek.
8 lat w wydziale zabójstw w Nowym Jorku.
Rozumiem, co pan czuje. Trudno być cierpliwym.
Nikt nie rozumie, co czuję.
Mam ponoć tyle władzy...
a nie mogę pomóc przyjacielowi.
Obaj wiemy, że zostałem prezydentem dzięki Walterowi.
Teraz mnie potrzebuje.
Musi czuć się opuszczony.
Zwołam konferencję.
Zaproszę Waltera i obejmę go na oczach całego świata.
Doceni to.
To piękny gest.
Dziękuję panu.
Za dużo tenisa.
To się pogarsza, Glorio.
Muszę wezwać lekarza.
Trzeba by poinformować kraj.
A moje prawo do prywatności?
Chyba uszkodziła mi ścięgno.
Burton mówi, że to drobiazg.
Od kiedy jesteś ekspertem, Bill?
Byłeś kiedyś ranny?
Tak, kilka razy.
Mówiłeś serio o tej konferencji?
Oczywiście.
Walter jest dla mnie jak ojciec.
Sprowadzić panią Richmond?
Uważam, że nie należy przerywać...
pani Richmond jej misji pomocy dla Azji.
Co wiemy do tej pory?
Sprawdziliśmy numer wozu.
Ukradł go z policyjnego parkingu.
Nie mamy do czynienia z idiotą.
Kontaktował się?
Burton tego nie oczekuje.
Zgadzam się.
Przepraszam za to zachowanie.
Traktujcie to jak małą usterkę.
Ja tak to właśnie widzę.
Może narobić ci kłopotów.
Widział.
Widział pijaną kobietę, która za bardzo lubiła ostry seks.
To włamywacz. Kto mu uwierzy?
Nie ma przecież żadnego dowodu.
To włamywacz. Kto mu uwierzy?
Nie ma przecież żadnego dowodu.
Zabójstwo Żony W. Sullivana
Poszukiwany Złodziej Brylantów
Zawsze umiałeś znikać, Luther.
Mówisz, że mam nijaką twarz?
Że jesteś szczęściarz.
Niektórzy klienci zawsze się będą wyróżniać.
Ile chcesz paszportów?
Cztery chyba wystarczą.
Różny wygląd, do tego międzynarodowe prawa jazdy.
Parę kart kredytowych.
Peruki się dobrze trzymają?
Tak. Brody i wąsy też.
Staramy się o najlepszą jakość.
Opuszczasz kraj na stałe?
Możliwe.
To ważne, gdzie byłeś? Nienawidzę robić azjatyckich stempli.
Zrób europejskie.
I karaibskie zimą. Ile to zajmie?
Dla ciebie zrobię to jak najszybciej.
Można na tobie polegać.
Posłuchaj Luther.
Nie chcę wiedzieć, co robisz.
To znaczy chcę, ale nie spytam. Ale wyjazd na stałe...
O co chodzi?
Nigdy nie miałam cię za zbiega.
30% moich zbiegów zabija się w przeciągu 5 lat.
W tej chwili 5 lat brzmi całkiem nieźle.
Trzymaj się.
Do zobaczenia.
Zobaczmy, czy to ma jakiś sens.
Jestem Christy Sullivan.
Wchodzę i zaskakuję włamywacza.
Jesteś zaskoczonym włamywaczem, wychodzisz ze schowka.
Wyciągam broń. Bum.
Po co ją dusisz, gdy możesz zastrzelić?
Po co ją rozbieram i ubieram z powrotem?
Podpowiem ci.
Miałeś kiedyś pralnię i lubisz piękne ubrania.
Dzięki. Ubieram ją...
bo była dobrą klientką. Oszczędzasz jej wstydu przed policją.
Miała 0.21 promila alkoholu we krwi. Drobiazg.
Nie prowadziła.
Szoferzy zapisują każdy przejechany kilometr.
Ich wozy ostatnio stały.
Sprawdziłem wszystkie taksówki w okolicy.
Ktoś ją odwiózł. Kto?
Czemu się nie zgłasza?
Może ten, kto ją odwiózł, zabił ją.
Może.
Wspaniała sprawa.
Poruczniku...
Co z awarią telefonów?
- Usunięta. - Dzięki.
To część mojej pracy.
Nie znoszę, gdy ludzie tak mówią. To jest twoja praca.
Dziura od kuli w ścianie.
Zgadnij.
Nie ma kuli.
Po co ją wyciągać, gdy druga jest w jej głowie?
Bo jest z innej broni?
Dwa pistolety to dwóch włamywaczy.
Dwóch facetów?
Obaj wyszli przez okno? Bzdura.
A propos...
czemu on lub oni wyszli przez okno...
skoro weszli unieruchamiając najdroższy system alarmowy świata?
Na parkingu jest Burton od tajniaków.
Dzięki, Bob. Co on robi na parkingu?
Bill Burton.
Seth Frank. Czemu zawdzięczam zaszczyt?
Pewnie masz urwanie głowy,
ale szef interesuje się postępami śledztwa.
Moglibyśmy sobie pomóc.
Co masz na myśli?
Wiesz, że przyjażni się z Sullivanem.
Gdy tylko coś się wyjaśni...
powiem prezydentowi.
Pierwszy poinformuje Sullivana.
Będzie wdzięczny.
Uprościmy biurokrację.
To mój numer.
Są ślady?
Wciąż nie wiemy, co się stało.
- Kocham grać Sherlocka Holmesa. - Robicie to?
Dawniej byłem w policji stanowej.
Jesteś ten Bill Burton?
- Byłem młody i głupi. - A ja dopiero teraz jestem głupi.
Będziemy w kontakcie.
Mój kucharz robi je specjalnie dla mnie.
Prowadzą do grzechu.
Zajmuje się pan handlem?
Nie znam się na tym...
ale mówią, że ma pan nieskazitelną reputację.
Dlatego pana zatrudniam, panie McCarty.
Rozumiem.
Nie wiem jeszcze, o kogo chodzi.
Będzie pan czekał...
w Waszyngtonie na mój sygnał.
Nic z tego.
To dość nudna praca.
Wykonuję ją, bo lubię żyć ponad stan.
Nie mogę siedzieć w miejscu.
Mój ojciec umarł, gdy miałem 10 lat.
Był górnikiem. Umarł na chorobę płuc.
Wzbogaciłem się w wieku 25 lat.
Od razu kupiłem tę kopalnię, zamknąłem ją...
i dałem wszystkim górnikom po 50 tysięcy dolarów.
Poczeka pan w Waszyngtonie, panie McCarty.
Wpłacę milion dolarów na wydatki do wybranego przez pana...
banku w Szwajcarii.
A we właściwym czasie...
dam dwa miliony za pocisk.
Jest pan handlowcem.
Łatwo sprzedawać grzech.
- Kto to? - Luther Whitney...
jeden z wielkich złodziei świata.
Nie mogłem spać, wariowałem.
Myślałem o dwóch włamywaczach.
O świcie pomyślałem: "A jeśli to nie dwóch gości...
tylko jeden, który udaje dwóch"?
Zadzwoniłem do kumpla z FBI. Mają dane.
Jest tylko 6 facetów, którzy mogli się tak włamać.
Sprawdziłem wszystkich.
Tylko Whitney tu mieszka.
- Czemu o nim nie słyszałam? - Nie zatrzymano go od 30 lat.
To zdjęcie ze studiów na Harvardzie?
To przeszłość. Był smarkaczem z gangu.
Wpadł trzy razy.
Od kiedy wyszedł z mamra...
nikt go nie zwinął.
Gdy coś się dzieje, przesłuchują go, ale bez skutku.
Seth...
Nam by się udało.
To na pewno on.
Mieszka tu. Można prosić o więcej?
Jest pewien problem.
Jaki?
Przez 45 lat nikogo nie zabił.
Od Korei.
Co z tego? Weteran.
Nie byle jaki. Był ranny.
Mam jego papiery z wojny.
Bitwy, rozporządzenia, odznaczenia.
Żyje z renty.
Tak przynajmniej twierdzi.
Ale to nie zabójca, tylko wielki złodziej.
Nie ścigam bohaterów wojennych.
Jesteś bystry.
Słucham?
Przeważnie szukacie mnie cały tydzień.
Seth Frank.
Widziałem pana zdjęcie w gazecie.
Luther Whitney.
Miło pana poznać.
Od razu spiszesz zeznanie, czy napijemy się najpierw kawy?
Zanim wyślę cię na dożywocie, powinienem chyba sprawdzić alibi.
Oglądałem mecz z przyjacielem, Redem Bransfordem.
Ma bar w mieście.
Spytaj mnie o mecz.
Mogę kłamać.
Śledzisz tę sprawę?
Tak.
Kocham dobre przestępstwo.
Według FBI mało jest osób, które mogły to zrobić.
Mam ich listę. Jesteś na niej.
To zaszczyt.
Ten ktoś wszedł frontowymi drzwiami...
i uciekł przez okno po linie?
Gdybym potrafił coś takiego zrobić...
byłbym gwiazdą spotkań ASE.
- Co to? Amerykańskie... - Stowarzyszenie Emerytów.
Czemu to było takie trudne?
Mam ci pomóc rozwiązać tę sprawę?
Szukam wskazówek.
Jakbyś...?
Cofam to. Jakby ktoś się do tego zabrał?
Jakiej osoby mam szukać?
Gdyby nie ta lina, kogoś starszego niż ja.
Dlaczego?
Z powodu cierpliwości.
Kluczem do sukcesu jest dobre przygotowanie.
Jakie przygotowanie?
Z tego, co widziałem w telewizji, to dość duży dom.
Musi być w archiwum architekta.
Trzeba by pójść do biblioteki publicznej...
sprawdzić, gdzie jest jego biuro, i włamać się.
Skserować plany i oddać je przed świtem.
Nie lepiej je ukraść?
Każdy może się włamać...
ale zrobić to niezauważenie to sztuka.
Potem mamy firmę budowlaną.
I producenta systemów alarmowych.
Wiesz, co to znaczy włamać się do takiej firmy?
Nie wiem, jak oni to zrobili.
Po co tyle zachodu, Luther?
W domu musi być skarbiec z ukrytym wejściem.
Jest. I tego nie rozumiem.
Jak to?
Facet się przygotował tak, jak mówisz.
Po co więc używa łomu...
do otwarcia skarbca, skoro jest do tego pilot?
Pilot?
Taki jak do magnetowidu.
Zadziwiające.
Musiało tam być sporo kosztowności.
Wartych około pięciu milionów.
To cię śmieszy?
Czuję, że chcesz mnie zaskoczyć.
Próbowałem.
- Dziękuję. - Proszę.
Zaczyna się.
Czy włamywacz użyłby przebrania?
Mógłby.
Trzymaj się planu, jeśli chcesz go złapać.
To raczej facet, prawda? Jakiś samotnik, dziwak?
Może taki jak ty.
Mógłbym być jego prototypem.
Widujesz często czyjąś twarz i zaczyna ci coś świtać.
Dlatego wielu facetów zmienia wygląd.
Niektórzy zostają specami od charakteryzacji...
zatrudniają perukarzy itp.
Mów dalej o perukarzach.
Chciałbym...
ale muszę iść sprawdzić rozrusznik.
To była ekscytująca rozmowa.
A: Nie masz rozrusznika. B: Wrócę jutro.
Jutro nikomu nie jest obiecane.
Do widzenia.
Rozrusznik, akurat.
Katie.
Musisz zacząć się lepiej odżywiać.
Zwołałem konferencję w tym miejscu...
bo właśnie tu, w tym budynku...
zabójca Christine Sullivan stanie przed sądem.
Pochodzę z biednej rodziny...
i biednego miasta.
Zawsze żyliśmy przy...
otwartych drzwiach.
Teraz wszyscy zamykamy drzwi.
- Nie koniec na tym. - Piwo imbirowe.
Zamykamy również nasze serca.
Można to wyłączyć?
- To bardzo smutne. - Zaraz.
To jest...
wielka strata.
Zamykamy serca przed cudzym bólem.
Zamykamy serca...
przed biedą i nieszczęściem.
Siostry i bracia...
zamykamy serca przed sobą.
Proszę włączyć.
- Przecież... - Wiem...
proszę włączyć.
Robimy miejsce przy stole dla gwałtu i przemocy.
To źle. To nie Ameryka.
Będę z tym walczył.
Drogi przyjacielu...
stary przyjacielu...
będziemy walczyć razem.
Nieznane są wyroki losu.
Poznaliśmy się i dlatego...
jestem dziś prezydentem.
Gdyby Christine nie zachorowała...
byłaby teraz z tobą na Barbados.
Walter, jesteś dla mnie jak ojciec.
Zrobiłbym wszystko, by uśmierzyć twój ból.
Dziękuję.
Ty dziwko bez serca.
Nie będę przed tobą uciekać.
Tomasz Jefferson miał w Zielonej Sali jadalnię.
Na ścianach zielony jedwab...
jak w czasach prezydentury Jamesa Monroe.
Jest tu wiele cennych przedmiotów i obrazów.
A to Sala Niebieska.
James Hoban zbudował tę owalną salę...
dla prezydenta Waszyngtona.
W okresie świąt...
usuwa się kandelabry i staje tu choinka.
Z okna widać Jefferson Memorial.
Przejdźmy do Sali Czerwonej.
Jej ściany wyłożone są czerwonym jedwabiem.
Był tu. Na wycieczce z przewodnikiem.
Nigdy nie byłam szantażowana.
- Nie chce pieniędzy. - Zacząłeś czytać w myślach?
Nie, czytałem razem z tobą.
No i co?
"Nie chcę pieniędzy".
Ma tupet włamywacza. Przydałby się.
Skończyłeś nabór?
Chcę wiedzieć, jak się z tym uporamy.
Może tak jak z nożem?
Bill...
mogłabym to uznać... za krytykę.
Chcesz być moim wrogiem?
Powinienem był wezwać policję, ale byłem słaby.
Przekonała mnie pani. Żałuję tego.
Ale powiem jedno.
Gdy panią widzę, chcę poderżnąć pani gardło.
Świetnie.
Wygrałeś zawody w opluwaniu.
Co mam zrobić?
Nic.
Facet popełnia błąd. Myśli, że ma czas.
Seth Frank jest za dobry. Dorwie go.
I co wtedy?
Zabiję go.
Pani Whitney?
Dziękuję.
Pani Whitney?
Jestem Seth Frank. Przepraszam.
Dziękuję.
Nie widać po pani, że jest twardym prokuratorem.
To dobrze czy źle?
Nie wiem.
Powiedziałam panu przez telefon.
Nie utrzymuję stosunków z ojcem. To strata czasu.
Sądzi pani, że teraz wyjdę?
Dobrze.
W porządku.
Pani ojciec zniknął.
Potrzebuję pani pomocy.
Poruczniku, ja go nie znam.
Był w więzieniu. Gdy wyszedł, wyprowadziłyśmy się z mamą.
Nie obchodzę go.
Widziałam go w tym roku raz.
Kiedy?
Niedawno.
Mówił, że wyjeżdża. Pomogłam panu. Mogę teraz pracować?
- Dokąd mógł pojechać? - Szkoda mojego czasu.
I tak go pan nie znajdzie.
Mówi pani, że wyjechał z kraju?
Mówię, że go pan nie rozpozna.
Może być za rogiem.
- Ma drugi dom. - Gdzie?
Nie mówił.
Skąd pani o tym wie?
Moja matka go kochała.
Nawet gdy go zostawiła. Umierając, mówiła tylko o nim.
"Gdyby tylko tego nie zrobił...
- gdyby tego nie zrobił". - Co jeszcze?
- Od dawna tu mieszka? - Od lat.
Nie byłam tu.
Dziwne miejsce na klucze, jak na złodzieja.
Zawsze tak robił.
Wyjechał w pośpiechu. Ciekawe, co tak wystraszyło zawodowca.
Nie bywał tam.
Moje zakończenie college'u.
Dyplom wydziału prawa. Noc, gdy poszłyśmy z mamą...
świętować z okazji mojej pierwszej pracy.
Tu wygrałam moją pierwszą sprawę.
Czasami myślałam...
Czasem wracam do domu i mam wrażenie, że on tam był.
Zaglądał do lodówki i kręcił głową, że nie odżywiam się jak trzeba.
To brzmi idiotycznie, ale...
Zawsze czuję, że jest w pobliżu.
Zrób coś dobrego, ściągnij go tu.
Daj mu znać, że się martwisz.
Nie.
Przecież to prawda. Martwisz się.
Grozi mu niebezpieczeństwo. Uratuj go.
Nie przyjedzie.
Przyjedzie. Jesteś wszystkim, co ma.
Ucieka i boi się, że zostanie złapany.
- Robi się gorąco. - Nie jest zabójcą.
Być może jest niewinny.
Wtedy po kilku godzinach go zwolnię.
A jeśli złapie go jakiś młodziak robiący karierę?
Zapewnię mu bezpieczeństwo.
Zadzwoń, a ja dotrzymam słowa.
Odzyskasz go.
- Seth Frank. - Cześć.
Zostawiłam mu wiadomość.
Oddzwonił w przeciągu godziny. Jutro się spotykamy.
Gdzie?
W ogródku Cafe Alonzo.
O której?
O 16:00.
Wtedyjest spokojnie.
Świetnie. Dziękuję.
- Cześć. - Cześć.
Cześć, tato.
Mówi Kate.
Może byś do mnie zadzwonił.
Chciałabym omówić z tobą kilka spraw.
Może byśmy się też spotkali.
Dobrze?
Dzięki. To na razie. Cześć.
Cześć, tato.
Mówi Kate.
Może byś do mnie zadzwonił.
Chciałabym omówić z tobą kilka spraw.
Może byśmy się też spotkali.
Wszyscy wiedzą, gdzie i kiedy mają być.
Jest śliski jak węgorz.
Poczuje zapach glin, znika.
Nikt nie rusza się z miejsca...
aż do mego rozkazu.
Whitney pojawi się o 16:00. Córka będzie na niego czekać.
Zostańcie na swoich pozycjach...
dopóki nie usłyszycie rozkazu.
Zbliżcie się, panowie.
Czekajcie na przybycie podejrzanego.
Są pytania?
Do zobaczenia w Alonzo.
Szef dziękuje.
Chciałby mieć świadka tej akcji.
To na pewno on.
Za szybko się zmył. Do zobaczenia na miejscu.
Dropsa?
Mam swoje.
Śmiało, Kate.
- Przyjdzie? - Tak, na pewno.
Proszę pani?
Co podać?
Nic, dziękuję.
Musi.
Słucham?
Pani siedzi, pani je.
Tego nie było w moim mistrzowskim planie.
Niewiarygodne.
Czekam na kogoś.
On też musi jeść.
Owszem. Zje.
Zamówimy pół karty, ale nie teraz.
Może to on przebrany za Chińczyka.
A ten w kapeluszu?
To on.
Uwaga, nadchodzi podejrzany.
Nie ruszać się bez sygnału.
Nie zabiłem jej. Musisz mi uwierzyć.
Poczekajcie, niech usiądzie.
Musisz mi uwierzyć.
Jesteśmy gotowi.
Psiakrew!
Prawie.
Jesteś cała?
Co to było?
Kto wie, skąd strzelano?
- Wy to zrobiliście? - Nie!
Kto wie, skąd strzelano?
Gdzie Whitney?
Szukaj go! Nie stój tak!
Spokojnie.
Spokojnie, proszę się nie denerwować.
Nie ma powodów do paniki.
Prosimy o spokój.
Bałagan.
Lubię to u kobiet.
Proszę.
Zapisałem ci numery.
Pierwszy na posterunek.
Ten do biura, do domu, na pager.
Też mieszkam sam. Dzwoń o każdej porze.
Zostawić ci tu kogoś?
Nie. Muszę się położyć.
Masz ochronę na zewnątrz.
Czuję, że się z tobą skontaktuje.
Szybki z ciebie gość.
Przepraszam za wszystko.
Gdyby coś się działo...
dzwoń natychmiast.
To żaden problem.
Mieszkam sam.
Mówiłeś.
To było cienkie.
Chcesz coś na drogę?
Mam wodę i... wodę.
Może być.
Może być pellegrino.
O co chodzi? Źle to wymawiam?
Jestem zmęczona.
Po prostu zmęczona.
Posłuchaj...
nie powiedziałem ci...
o jednej rzeczy.
Mieszkam sam.
Dobrze się zamknij.
- Może być? - Dobrze.
Idź spać.
Dziękuję.
Wiesz, że zdradziłam cię dwa razy.
Nie ty pierwsza.
Czego chcesz?
Byś nie miała mnie za mordercę.
Chodzi mi o dzisiaj. Czemu się zjawiłeś?
Podejrzewałeś coś, byłeś przygotowany.
Córka chciała mnie zobaczyć.
Kradzież szła dobrze do ich przyjścia.
Byli pijani.
Ukryłem się w skarbcu.
Seks robił się coraz ostrzejszy...
on zaczął ją bić i dusić.
Myślałem, że ją zabije.
Potem ona w jakiś sposób zdobyła przewagę.
Zamachnęła się nożem, gdy zastrzeliło ją dwóch facetów.
Tych, którzy strzelali do ciebie.
Możliwe.
Chyba, że Sullivan też próbował.
To potężny wróg.
Po prostu pięknie.
Nie tak potężny jak prezydent USA.
Tak jest.
Pijany facet to Alan Richmond.
Tamci to tajniacy.
Szefowa kancelarii zacierała ślady.
Idź na policję.
Tak robią niewinni ludzie. Idą na policję.
Jasne.
Człowiek, który tu był...
uwierzy raczej mnie niż prezydentowi?
Czemu mam ci wierzyć?
Bo ci przysięgam, Kate.
Na grób Mattie.
Właśnie tak.
Na grób twojej matki. Prędzej bym się zabił, niż skłamał.
Jezu, Luther.
- Tak, wiem. - Zabiją cię.
- Wiem. - Możesz uciec?
Byłem już na lotnisku, gotowy do odlotu.
Zobaczyłem tę konferencję.
Richmond wykorzystywał starego Sullivana.
Może nie potrafiłbym uratować...
Christy Sullivan, ale...
nawet nie próbowałem.
Co chcesz zrobić?
Coś wymyślę.
Oglądałem cię w zeszłym roku w sądzie.
Wygrałaś.
Dzięki Bogu masz głowę po matce.
Niebezpiecznie.
Jak zawsze.
Przepraszam.
Może pan to dać Glorii Russell?
- Pokwitować? - Nie, ma pan uczciwą twarz.
Dzięki za ratunek AR
Mój Boże.
Wyglądasz jak marzenie.
Dziękuję, panie prezydencie.
Za co? Nie rozumiem.
Wiesz.
Posłałeś mi to dziś po południu.
Oczywiście.
Przepraszam wszystkich.
Marzę o tym, by zatańczyć z szefową kancelarii.
Zaopiekuj się tym.
Co to za nonsens?
Czekam na wyjaśnienia.
Twój prezent, Alan.
Byłam oszołomiona.
Dzięki liścikowi poczułam się doceniona.
Wysłałem liścik?
Tak.
Znam twój charakter pisma.
Zrozumiałam, że mam ją dziś włożyć.
- Jest piękna, Glorio. - Tak.
I wiesz, co jeszcze?
Co, Alan?
Tamtej nocy nosiła ją Christy.
A co to znaczy?
Nie wiem.
Whitney się odezwał.
To nie pierwszy raz.
Ukrywasz coś przede mną?
I tak masz dość problemów.
Chciałam ci tego oszczędzić.
Przysłał mi wczoraj...
zdjęcie noża.
Muszę się zastanowić.
Przyjdź rano do gabinetu.
To będzie ciekawy rozdział mego pamiętnika.
Znamy fałszerza?
Rozmawiałem z Frankiem. Whitney nauczył się tego w pudle.
Zdolny facet.
Kiedy go złapiemy?
Pracujemy dzień i noc.
Dobrze wiedzieć.
Zrobi błąd.
To też dobrze wiedzieć.
Jest jeszcze...
jedna sprawa...
którą musimy się zająć.
On ma córkę, prawda?
Pójdziesz na to...
proszę pana?
Jest prokuratorem. Prokuratorzy zadają pytania.
Może wie to, co on.
Dokręćcie śrubę.
Pokażcie, że kochacie kraj.
Jak się ma Kate?
Gdzie jesteś?
Będę tu krótko, nie znajdziesz mnie.
Odpowiedz mi.
Jest całkowicie bezpieczna.
Zaopiekowały się nią tajne służby.
Dr Kevorkian, jak sądzę.
Podejrzewam, że masz to już w tętnicy szyjnej.
Będziesz trochę śpiący.
Ale jeśli dam ci resztę...
mózg skurczy ci się do rozmiarów orzeszka.
Upuść to.
Luther...
to mój prezydent.
Czy miał rację, czy nie.
Popełnił błąd.
Ty też.
Nigdy nie wybaczę wam napaści na moją córkę.
Litości.
Wyczerpała się.
Tato?
Śpij, kochanie.
Jezu!
Jedno pytanie.
Sullivan mówił, czemu Christy nie pojechała na Barbados?
Mówił, że się rozmyśliła.
Wiesz, kto to zrobił.
Też się dowiesz. Sprawdż swoje telefony.
Dobrej nocy.
Jedziesz na skróty, Tommy?
Zastępuję go dzisiaj.
Z Tommym wszystko w porządku.
Bardzo dziwne.
Jak mam cię nazywać?
Luther, proszę pana.
Wiesz, gdzie jest mój miejski dom?
Tak, proszę pana.
Znam wszystkie pana domy.
To ja pana okradłem.
A pan próbował mnie zabić.
Żałuję, że chybiłem.
Wierzę w Stary Testament.
Nie ma nic złego w "oko za oko",
gdy chodzi o zły czyn.
Taki jak twój.
Chciałby pan w to wierzyć.
To byłoby takie proste.
Po co bym się tu zjawiał?
Nie mam pojęcia.
By znów mnie okraść?
Nie potrzebuję pana pieniędzy.
Sprawdzał pan ostatnio skarbiec?
Wszystko zwróciłem.
Trochę za póżno na błaganie o litość.
Dzieje się dużo świństw.
Wpłynie pan na to?
Chce pan wiedzieć, co się tam stało?
Ja tam byłem.
Chcę wiedzieć.
Wytrzyma to pan?
Jak ją bił i dusił?
Chce pan to wiedzieć?
Mógłbym przejść przez płomienie.
Gdy weszli, byłem w skarbcu.
Byli pijani.
Popchnął ją.
Oddała mu.
Zrobił się ostry.
Próbowała się bronić.
Zaczął krzyczeć.
Przeklęty tchórz.
Kto jeszcze tam był?
Tajne służby. To oni ją zastrzelili.
Nonsens.
Gloria Russell zacierała ślady.
Przestań!
Powiedzieć, kto to był?
Ty.
Panie Sullivan, jesteśmy za starzy na takie bzdury.
Więc kto?
Dobrze pan wie.
Proszę nie przeczyć.
Gdy jest pan sam i w gniewie pragnie zemsty...
jak traktuje pan swego wroga?
Zatrzymaj się!
Jedziemy dalej.
To zbyt straszne.
Rzeczywiście.
Wiem, że Alan ma reputację kobieciarza...
ale mnie by nigdy nie zdradził.
Dałem mu prezydenturę.
Pamięta pan wywiad?
Objął pana i powiedział...
że gdyby Christy nie zachorowała, byłaby na Barbados?
Skąd wiedział, że zachorowała?
Nie mówił pan nikomu.
Ona mu to powiedziała.
Słyszałem to tamtej nocy.
To nie jest niezbity dowód.
Więc może to.
Mogłeś to ukraść.
Zrobiłem to.
Ale to nie moja krew i nie moje odciski na nożu.
Panie Sullivan.
Naprawdę ją kochałem.
Jezu, Burton.
Tak mi przykro
Pracuje? Nie byłem umówiony, ale chcę porozmawiać.
Pan nie potrzebuje się umawiać.
Chodżmy.
Walter.
Wejdź.
Przerywamy program wiadomością...
która zaszokowała kraj i świat.
Przed chwilą otrzymaliśmy wiadomość o tragedii w Białym Domu.
Łączymy się z Diane.
Opowiedz nam o tym.
Walter Sullivan widział się dziś wieczorem z prezydentem.
Była to niezapowiedziana, prywatna wizyta.
Wciąż tu jesteś.
Wciąż jestem.
...nie byłbym prezydentem.
Gdyby Christine nie zachorowała...
byłaby teraz z tobą na Barbados.
Walter, jesteś dla mnie jak ojciec.
W czasie tej konferencji...
prezydent wyraził...
lojalność wobec Waltera Sullivana.
Prezydent przysiągł ująć zabójcę jego żony.
Sullivan spotkał się z prezydentem. Nie wiemy, co omawiali.
Łączymy się z Białym Domem.
Czemu prezydent miałby odebrać sobie życie?
Wiem, że był pod olbrzymią presją swego urzędu.
Dużo o tym mówił.
Czemu przebił się nożem?
To pytanie będzie mnie zawsze dręczyć.
Oczywiście próbowałem mu przeszkodzić.
Alan...
był dla mnie jak syn.
Czy to był Seth?
Chyba chciałby wpaść do ciebie, gdy wyzdrowiejesz.
Nie musisz tego robić.
Wiem.
Będę zdrowa?
Tak.
Wszystko będzie w porządku.